पूर्णताको किनार

गणेशजी

सम्झना

चन्द्रमाको कोमल काखमा

तिम्रो शान्त मुहार –

जसरी पौडिन्छ तालमा
आफ्नै बेग र मर्ममा।

 विश्वास

त्यस्तै म पनि
गहिराइभित्र तैरिरहेछु –
एउटा याद,
एउटा विश्वास बोकेर।

 समर्पण

चन्द्र ढल्यो,
तिम्रो मुहार पनि
तालको पानीझैँ स्थिर भयो।

अब न त्यो पौडाइ छ,
न बेग, न मर्म –

केवल एक शान्त किनार,

जहाँ म हेरिरहेछु –
न हिजोको स्मृति,
न भोलिको प्रतीक्षा,

केवल यही क्षण,
केवल म,
केवल पूर्णता।